ZORGdotCOM

Communicatieadvies + Tekst

Solidariteit enige juiste ‘frame’ voor zorg 24 juni 2011

Ja, ik ben boos! Om hoe het kabinet de afgelopen weken bij de presentatie van de bezuinigingen in de zorg gebruik maakte van hele nare manieren van ‘framing’ (mentale constructies die bepalen hoe we de wereld zien). Mooi beschreven door onder andere Pieter Hilhorst vorige week in de Volkskrant. Framing is in de handen van dit kabinet een gevaarlijk speeltje dat wordt ingezet om compassieloos de wortels van onze beschaving aan te tasten: solidariteit met de zwakken in onze samenleving.

De frames die dit kabinet gebruikt voor de ondoordachte bezuinigingen in de zorg appelleren aan het onderbuikgevoel in de samenleving: ‘beetje op onze kosten ziek zitten zijn’. Vorig jaar noemde de premier het PGB nog ‘een vorm van beschaving waar we niet aan mogen komen’, Nu worden gretig voorbeelden van misbruik van PGB’s aangehaald om aan te tonen dat het bij PGB-houders alleen maar gaat om uitvreters. Het adagium bij eerdere bezuinigingen, ‘eigen verantwoordelijkheid en zelfmanagement’ wordt maar even in de koelkast gezet, want komt nu even niet van pas. Vorig jaar noemde de RVZ en de minister zelf de PGO-beweging belangrijk als derde partij voor de kwaliteitsbewaking in de zorg. Nu zijn het ‘theekransjes’ en mogen ze zo zwaar gekort worden dat velen van hen het niet zullen overleven.

Gezonde en zieke mensen worden zo tegen elkaar uitgespeeld. Want het alternatief, hogere zorgpremies of, nog beter, hogere inkomensafhankelijke bijdragen, dat willen we natuurlijk niet. Dat kost stemmen. Maar dan hebben we het wel over NU NOG gezonde mensen. Want iedereen kan morgen chronisch ziek worden. Of een zwaar gehandicapt kind krijgen waarvoor gespecialiseerde zorg niet binnen de AWBZ te vinden is. Je moet het blijkbaar eerst zelf meemaken voordat je snapt hoe je wereld er dan uitziet, vooral financieel.

Wederom wordt er met de kaasschaaf bezuinigd in plaats van naar het systeem te kijken. De gekozen bezuinigingsposten zullen straks onvermijdelijk leiden tot hogere zorgkosten. En tot marginalisering van groepen patiënten die dat niet verdienen. Het grote goed in Nederland is altijd onze solidariteit met de zwakken in de samenleving geweest. Daar is ons zorgstelsel altijd op gebaseerd geweest. Maar nu laat de VVD mensen liever doorroken omdat ze ons dan straks minder geld kosten.

Ik vind het schokkend en verdrietig om te zien hoe de rechts-ideologische verhuftering in de politiek leidt tot VVD: ‘ieder voor zich’, CDA: ‘en God voor ons allen’, PVV: ‘behalve natuurlijk de Moslims’ (geen bijsluiters meer in Turks en Marokkaans, dus meer medicatieongelukken en bijkomende kosten, lekker slim nagedacht). Volgens mij is het enige juiste politieke frame voor de zorg: solidariteit. En niet zoals nu de zwakken de rekening laten betalen voor een veel te ingewikkeld en onbeheersbaar geworden zorgsysteem. Wanneer gaan we nou eindelijk eens met zijn allen bekijken hoe we het zorgsysteem en de bekostiging ervan transparanter en daarmee beter beheersbaar en goedkoper kunnen maken?

© 2011 Harriët Messing

Dit artikel is ook geplaatst op www.deeljezorg.nl

Advertenties
 

4 Responses to “Solidariteit enige juiste ‘frame’ voor zorg”

  1. Olaf Wijman Says:

    Inderdaad als uitgangspunt solidariteit.
    Kanttekening: met andere politieke partijen zou het er niet (veel) anders uitzien.

  2. Ik plaats een reactie van Jaap Koot van het NIGZ hier even door, omdat ik deze erg waardevol vind:

    Je hebt gelijk in je column, dat in het politieke debat flink gedraaid wordt en met valse argumenten wordt geschermd. Maar laten we naar de diepere oorzaken kijken van het huidige beleid. Om te beginnen, de hele PGB discussie gaat niet over bezuinigen, want ook binnen de regeringskringen weet men donders goed dat institutionele zorg beslist duurder is. Het gaat om beperken van de mondigheid van burgers. Niet voor niets wordt nu ook stevig bezuinigd op patiëntenverenigingen. Er wordt bezuinigd op gezondheidsbevordering en tegelijkertijd een heel duur darmkanker screeningsprogramma aangekondigd, dat preventie verder medicaliseert. Bewustwording, mondigheid en zeggenschap van burgers wordt teruggedrongen. Ik denk dat we ons in de discussie daar op moeten focussen: wie heeft nu echt belang bij deze beleidsmaatregelen? Crisis en bezuinigingen zijn slechts een een vernisje over wat er werkelijk beoogd wordt. Interessant is dat deze regering zo vaak spreekt van verantwoordelijkheid weer terug geven aan burgers, maar daar geen passende maatregelen bij neemt, behalve de burgers diensten en financiering ontzeggen.
    Ik denk dat we in de argumentatie de nadruk moeten leggen op maatschappelijke participatie, recht om ook met beperkingen zo goed mogelijk aan de maatschappij mee te kunnen doen. Die maatschappelijke participatie van zoveel mogelijk burgers, ook meer mensen met beperkingen aan het werk krijgen bijvoorbeeld, verrijkt de maatschappij, sociaal, cultureel en economisch.
    Solidariteit is welbegrepen eigenbelang, omdat het leidt tot meer productiviteit van de bevolking, vermindering van uitkeringen, langer gezond doorwerken, etc. Dat betekent dat er ook eisen gesteld moeten worden aan mensen die ontvangen!
    Dat moet volgens mij de toonzetting worden in het zorgdebat: niet benadrukken hoezeer zielige mensen geschaad worden, maar vaststellen dat we onze samenleving tekort doen op deze manier.
    Jaap Koot, NIGZ

    Plus mijn reactie:
    Hi Jaap, dank voor je mooie reactie. Ik ben het met je eens dat de bezuinigingen / maatregelen ervoor zorgen dat mensen minder goed kunnen participeren. Wil wel even benadrukken dat ik het bij patiënten niet heb over zielige mensen! Zij willen en kunnen participeren mits ze daarbij op een juiste manier ondersteund worden. Dat het kabinet onze samenleving tekort doet met de maatregelen in de zorg en elders (kunst etc.) ben ik geheel met je eens. Maar waarom wil het de mondigheid van burgers eigenlijk beperken? Let’s start with the WHY.

  3. Ben het helemaal met bovenstaande eens! Het gaat om solidariteit, compassie en integriteit! En natuurlijk heeft iedereen daar een verantwoordelijkheid in en zullen de kosten scherp moeten worden gehouden. Maar in het ‘framing’ wordt wel een naar mensbeeld geschapen door de huidige machthebbers. En dat overstijgt eigenlijk alles. Het ligt aan het gehele beleid ten grondslag. Het lijkt wel of een diepe minachting overheerst. ‘Linkse hobbies’, ‘frauderende pgb-ers’, wat zijn nu die Nederlandse waarden waar we zo trots op moeten zijn? xenofobie en superioriteitsgevoel? het maakt mij wel een beetje moedeloos. Hoe deze mentaliteit te keren, of in ieder geval niet te laten overheersen?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s